Afgelopen zaterdag was les 5 van de laatste module aan de beurt. Het programma: een lange dag van feedback op ons portfolio en de eindopdrachten. Ja, docent Paul windt er geen doekjes om. En dat is maar goed ook. We willen het beste uit onze foto’s halen. Paul is ruim 25 jaar professioneel fotograaf en kan ons dus veel leren.
Meestal stelt hij ons scherpe vragen die ons uitdagen om ons werk kritisch te bekijken. Zowel voor wat betreft de technische aspecten, de compositie als het verhaal achter de foto: ‘Wat wil je laten zien? Voegt de achtergrond iets toe? Hoe valt het licht en waarom heb je daarvoor gekozen? Gebeurt er voldoende op je foto? Probeer eens een lager standpunt in te nemen zodat het licht meer over het water heen strijkt.’ De raderen draaien dan op volle toeren en we proberen zoveel mogelijk met elkaar mee te denken in dat proces.
Vorige week fotografeerde ik voor mijn eindopdracht. Mijn doel is om de foto’s zwart wit af te laten drukken, waarbij wit ook echt wit is en zwart, diep zwart. Een van de uitspraken van Paul schoot tijdens die shoot steeds door mijn hoofd: ‘een foto is aantrekkelijk als wit en zwart in balans zijn.’ Al kijkend naar het licht heb ik vervolgens mijn standpunten gekozen om die balans te vinden. Zaterdag fietste ik toch wel zenuwachtig naar de Fotovakschool om het resultaat van de shoot aan het oordeel van Paul te onderwerpen. Toen ik de foto’s voor de klas presenteerde, vroeg ik hem: ‘En, zijn de foto’s ok?!’ ‘Technisch in orde’, was zijn antwoord. Blij als ik was wilde ik al teruglopen naar mijn plek, tot hij zijn zin afmaakte: ‘maar nog niet ok, je verhaal van de reportage is nog niet af.’ En daar had hij helemaal gelijk in.
Volgende week ga ik voor de tweede keer op pad met mijn ‘model’ om de reportage over zijn werk compleet te maken. En dan afwachten wat de docent ervan vindt! Spannend!
