Eenmaal in Nederland was niet alles makkelijk en prettig voor mij. Toentertijd was fotografie een van mijn mooiste en grootste hobby: een licht puntje In de donkere tunnel.
Ik ben toen dan ook de basisopleiding aan de Fotovakschool begonnen, toen nog in de Witte de Withstraat: de mooiste en drukste weg van Rotterdam, tenminste voor mij. Ik was al helemaal verliefd op Rotterdam maar met de Fotovakschool en de Witte de Withstraat, was ik een van de gelukkigste mensen ter aarde.
Vervolgens kwam ik 2 jaar geleden voor mijn vakopleiding in de mooiste en leukste klas terecht op Kop van Zuid. In korte tijd zijn wij zo hecht met elkaar geworden, dat had ik niet eens kunnen dromen. Onze fijne lessen, altijd behulpzaam en wat het grappigste en mooiste is: biertjes na de les. Of het nou in een café of op straat is het maak niet veel uit. Het draait om ONS.
Nu staan we op de punt om te gaan afstuderen! Als het aan mij ligt zou ik zeggen: we doen het opnieuw want je bent nooit klaar met leren. De grootste en belangrijkste kracht van fotografie is kritisch naar je werk kijken en altijd een verhaal daarachter hebben, anders is de kracht van je foto weg.
De opleiding sluiten we af met een expositie. Stiekem droomt iedereen daarover. Je werk op groot formaat zien hangen.
Het mooiste moment van je leven.
